Debaty sejmoweIX Kadencja

Interpelacja w sprawie pracowników służby więziennej

   W związku z rozpoczętą akcją protestacyjną NSZZ Funkcjonariuszy i Pracowników Więziennictwa mającą na celu zwrócenie uwagi na problemy dotyczące sytuacji funkcjonariuszy i pracowników Służby Więziennej. Z informacji, jakie docierają do mnie, wynika, że wobec pracowników więziennictwa mamy do czynienia z łamaniem Kodeksu pracy. O ile problemy związane ze zrównaniem wskaźnika uposażeń ze wskaźnikiem dla policji oraz wzrost liczby etatów funkcjonariuszy i pracowników cywilnych można wytłumaczyć problemami finansowymi, które nie ominęły i ominąć nie mogą Służby Więziennej, o tyle problem przepracowanych nadgodzin może stać się przyczyną wystąpienia do sądów powszechnych w związku z łamaniem Kodeksu pracy. Pracownicy więziennictwa powołują się na porozumienia z 28 stycznia 1995 roku, którego gwarantem był przedstawiciel Rządu RP. Brak systemowych rozwiązań rekompensowania wypracowanych nadgodzin może doprowadzić do powstania długu państwa wobec funkcjonariuszy Służby Więziennej. Może doprowadzić do kolejnych elementów zadłużania państwa i budowania sytuacji patologicznych. W przypadku gdy pracownicy więziennictwa mają strzec tych, którzy występują przeciwko porządkowi prawnemu państwa polskiego, nie może być tak, że to państwo działa bezprawnie wobec tych ludzi.    Służba ta jest pracą specyficzną, pełniący ją ludzie narażeni są na różnego rodzaju niebezpieczeństwa, nie można także ze strony państwa wzbudzać w nich dodatkowo niebezpieczeństwa socjalnego.    W związku z tym mam do Pana Ministra następujące pytania:    1. O jaką kwotę należy zwiększyć wydatki na więziennictwo, aby sprawy nadgodzin przestały być problemem?    2. Jak widzi Pan możliwość rozwiązania problemów pracowników więziennictwa?    3. Czy istnieje możliwość zwiększenia liczby etatów i zrównania wskaźnika uposażeń ze wskaźnikiem policyjnym i jakie koszty są z tym związane?    Z poważaniem    Poseł Dorota Kwaśniewska    Warszawa, dnia 29 października 2003 r.