Debaty sejmoweIX Kadencja

Interpelacja w sprawie niektórych wątpliwości odnośnie do braku ścigania przestępstw prywatyzacyjnych

   Szanowny Panie Ministrze i Prokuratorze Generalny RP! Niniejsza interpelacja dotyczy tej grupy czynów zabronionych przez art. 231 § 1 K.k., które polegały na bezprawnym zbywaniu przez byłych ministrów Skarbu Państwa RP: p. Emila Wąsacza w 1998 r., p. Aldonę Kamelę-Sowińską w 2001 r. i p. Wiesława Kaczmarka w 2002 r., należących do polskiego Skarbu Państwa akcji prywatyzowanych spółek energetycznych: produkcyjnych i dystrybucyjnej nabywcom, którymi stały się państwowe koncerny zagraniczne, francuski w Krakowie, szwedzki w Warszawie oraz komunalny koncern niemiecki, który nabył akcje polskiego STOEN-u w Warszawie. (To wyliczenie uprawnionych nabywców nie jest wyczerpujące). Mając powyższe na uwadze, proszę uprzejmie Pana Ministra i Prokuratora Generalnego RP na podstawie art. 192 ust. 2 regulaminu Sejmu RP o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:    1) Czy sprzedanie przez ww. byłych ministrów należących do polskiego Skarbu Państwa akcji prywatyzowanych spółek nabywcom, którymi stały się państwowe zagraniczne koncerny energetyczne i komunalny zagraniczny koncern energetyczny, można uznać za prywatyzację, o której mowa w art. 1 ˝a˝ ust. 1 oraz w art. 31 ˝a˝ - art. 35 ustawy z 30.VIII.1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji (DzU z 2002 r. nr 171 poz. 1397, z późn. zm.)? A więc czy w wyniku tych transakcji własność państwowa została zastąpiona przez własność prywatną?    2) Jeżeli takiego zbywania akcji, o jakim mowa w punkcie 1. nie można uznać za prywatyzację polskich spółek należących do Skarbu Państwa, bo w jego efekcie zastępowano państwową własność polską - państwową własnością zagraniczną, to czy zachodzi uzasadnione podejrzenie, że wymienieni byli ministrowie Skarbu Państwa dopuścili się występków z art. 231 § 1 K.k. gdyż przekroczyli swoje uprawnienia ustalone przez ustawę z 8.VIII.1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa (DzU nr 106 poz. 453, z późn. zm.) oraz przez wspomnianą wyżej ustawę o komercjalizacji i prywatyzacji, gdyż ustawy te nie przewidują możliwości sprzedawania akcji należących do polskiego Skarbu Państwa państwowym lub innym uspołecznionym koncernom zagranicznym.    3) Czy na podstawie opisanych wyżej elementów faktycznych, które są powszechnie znane w Warszawie, a mianowicie są znane publiczności czytającej gazety, słuchającej radia i oglądającej telewizję, która od kilku lat wie o tym, że wymienieni byli ministrowie bezprawnie sprzedawali państwowym koncernom zagranicznym i komunalnemu koncernowi zagranicznemu polskie elektrownie państwowe i STOEN, do czego nie mieli żadnych uprawnień, czy na podstawie takich wiadomości, które uzasadniają podejrzenie popełnienia przestępstwa z art. 231 § 1 K.k., Prokurator Okręgowy nie powinien wydać z urzędu postanowienia o wszczęciu śledztwa przeciwko ww. byłym ministrom Skarbu Państwa (art. 303 i art. 309 § 1 pkt 5 K.p.k.)?    4) Czy na podstawie opisanych wyżej elementów faktycznych, które umieszczono w zawiadomieniu obywatelskim, skierowanym do Prokuratora Okręgowego w Warszawie (art. 304 § 1 K.p.k.), organ ten nie powinien tym bardziej wydać postanowienia o wszczęciu śledztwa przeciwko ww. osobom (art. 309 § 1 pkt 5 K.p.k.)?    5) Czy społeczeństwo polskie może liczyć na inicjatywę Prokuratury w wyszukaniu w Ministerstwie Skarbu Państwa wszystkich przypadków umów z państwowymi i innymi uspołecznionymi zagranicznymi nabywcami akcji spółek należących do polskiego Skarbu Państwa? Czy możemy ponadto liczyć na wyciągnięcie konsekwencji cywilnoprawnych w stosunku do sprawców przestępstw z art. 231 § 1 K.k. oraz zagranicznych osób prawnych, które odniosły korzyści majątkowe z tych przestępstw?    Z wyrazami szacunku    Poseł Janusz Dobrosz    Wrocław, dnia 25 lipca 2003 r.