Debaty sejmoweIX Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie potrzeby ustanowienia instytucji zajmującej się wymianą informacji gospodarczej

      Szanowny Panie Marszałku! Działając z upoważnienia prezesa Rady Ministrów, uprzejmie przedstawiam odpowiedź na interpelację posła pana Adama Szejnfelda w sprawie ustanowienia instytucji zajmującej się wymianą informacji gospodarczej, przekazaną pismem z dnia 15 lutego, znak SPS-0202-592/02, pana wicemarszałka Sejmu RP Janusza Wojciechowskiego.    Podzielam przedstawiony w interpelacji pana posła pogląd na obecny, pełen złożonych problemów stan polskiej gospodarki. Wynika on m.in z faktu, iż w obrocie gospodarczym funkcjonują nieuczciwi uczestnicy, nastawieni na osiąganie zysku kosztem pozostałych podmiotów. Są to przede wszystkim osoby prowadzące działalność gospodarczą, ale do kręgu dłużników należą także konsumenci zalegający z płatnościami wynikającymi z nieuregulowanych spłat kredytów konsumpcyjnych lub opłat z tytułu korzystania z usług telekomunikacyjnych albo komunalnych.    Kwestia nieuregulowanych długów stanowi istotny problem dla wielu przedsiębiorców. Szacuje się, że kwota nieściągalnych należności w skali całego kraju wynosi ok. 4-5% przychodów przedsiębiorców, a w niektórych branżach odsetek takich należności sięga nawet 10%.    Ze względu na skalę tego zjawiska zadanie stworzenia projektu ustawy o wymianie informacji gospodarczej zostało zapisane w pakiecie ˝Przede wszystkim przedsiębiorczość˝, który przewiduje, że organami odpowiedzialnymi za jego wykonanie jest minister gospodarki i prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.    Wspomniany projekt ustawy jest obecnie przygotowywany w Ministerstwie Gospodarki, we współpracy z Koalicją na Rzecz Rzetelności Obrotu Gospodarczego.    Projekt reguluje zakres informacji o przedsiębiorcy i konsumencie, które będą udostępniane określonemu kręgowi uczestników obrotu gospodarczego za pośrednictwem biur informacji gospodarczej. W odniesieniu do przedsiębiorcy dane podlegają ujawnieniu to zasadniczo informacje jawne na mocy obowiązujących przepisów prawa zamieszczone w rejestrach sądowych, ewidencji gospodarczej i innych zbiorach danych. Natomiast informacje o konsumencie to dane objęte dotychczas ochroną na mocy przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (DzU z 1997 r. nr 134, poz. 883 z późn. zm.), takie jak: miejsce zamieszkania, numer i seria dowodu tożsamości, data urodzenia.    Nowatorskim rozwiązaniem występującym w projekcie jest koncepcja utworzenia biur informacji gospodarczej, które działałyby w formie spółek akcyjnych i prowadziłyby działalność gospodarczą polegającą na odpłatnym udostępnianiu informacji o zadłużeniu przedsiębiorców lub konsumentów uprawnionym podmiotom. Projekt zakłada wprowadzenie pewnych form nadzoru ze strony państwa nad działalnością biur-spółek polegających na: uzależnieniu istnienia spółki od zgody prezesa UOKiK i generalnego inspektora danych osobowych, funkcjonowaniu postępowania reklamacyjnego jako formy kontroli obu organów nad prawidłowością działania spółek.    Odnosząc się do uwag posła Adama Szejnfelda zawartych w interpelacji, należy zauważyć, że projekt ustawy szczegółowo reguluje problem drobnych dłużników-konsumentów, zalegających z małymi płatnościami podmiotom zajmującym się prowadzeniem masowych usług z zakresu bankowości i ubezpieczeń, telekomunikacji i telefonii komórkowej, zakładom dostarczającym gaz i wodę, operatorom telewizji kablowych, spółdzielniom mieszkaniowym itp.    Projekt ustawy przewiduje, że na równych zasadach, wynikających z reguły wolności gospodarczej, wszyscy przedsiębiorcy będą korzystać z udostępnianych przez biura danych o innych przedsiębiorcach uczestniczących w obrocie gospodarczym. Również w tym wypadku dane o dłużnikach będą zbierane w sytuacji, gdy powstaną zaległości w wywiązywaniu się dłużnika ze swoich zobowiązań w terminie. Powyższy projekt zakłada, że wiarygodność danych przekazywanych do biur przez przedsiębiorców będzie wynikać z istnienia zasady nakładania sankcji na podmioty nierzetelnie informujące biura. Wspomniana sankcja polegać będzie na tym, że przedsiębiorca, który dostarczy dane niezgodne z faktycznym stanem zadłużenia, utraci możność korzystania z systemu wymiany informacji.    Omawiany projekt przewiduje również wprowadzenie postępowania reklamacyjnego jako sposobu sprawowania przez prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz generalnego inspektora danych osobowych kontroli nad przestrzeganiem przez biura zasad udzielania informacji przedsiębiorcom i konsumentom. Każdy podmiot, który nie będzie usatysfakcjonowany działaniem spółki, będzie uprawniony do złożenia skargi do wspomnianych wyżej organów.    Przedstawiony w niniejszej odpowiedzi mechanizm informacji o dłużnikach ma nie tylko zagwarantować pewność obrotu gospodarczego w kraju, ale ma także za zadanie odciążyć system sądownictwa, który nie jest w stanie wyegzekwować długów powstałych w intensywnie rozwijającym się życiu gospodarczym kraju.    Z poważaniem    Minister    Jacek Piechota    Warszawa, dnia 11 marca 2002 r.