Debaty sejmoweIX Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie interpretacji niektórych przepisów ustawy o pomocy społecznej oraz rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 14 lutego 2005 r., dotyczącego placówek opiekuńczo-wychowawczych

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację Pana Posła Edwarda Maniury z dnia 20 maja 2005 r. znak: SPS-0202-10139/05 w sprawie interpretacji niektórych przepisów ustawy o pomocy społecznej oraz rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 14.02.2005 r. dot. placówek opiekuńczo-wychowawczych, udzielam następujących wyjaśnień:    Dotyczy funkcjonowania placówek rodzinnych    W placówce rodzinnej oprócz dyrektora mogą być zatrudnione też inne osoby. Zależy to jednak od liczby dzieci przebywających w placówce rodzinnej. W myśl obowiązującego rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 14 lutego 2005 r. w sprawie placówek opiekuńczo-wychowawczych liczba dzieci pozostających pod opieką jednego wychowawcy w placówce opiekuńczo-wychowawczej, w tym także typu rodzinnego, musi być odpowiednia do potrzeb dzieci oraz rodzaju prowadzonych zajęć. Wobec powyższego decyzje o dodatkowym zatrudnieniu podejmuje powiat w porozumieniu z dyrektorem placówki rodzinnej.    Natomiast w kwestii związanej z podpisywaniem umowy dotyczącej zatrudnienia informuję, że organ prowadzący zatrudnia dyrektora placówki rodzinnej, a ten z kolei swoich pracowników. Jednakże decyzja dyrektora placówki rodzinnej związana z zatrudnianiem pracowników musi być uzgadniana z organem prowadzącym.    Zgodnie z art. 82 ust. 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej oraz § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 14 lutego 2005 r. w sprawie placówek opiekuńczo-wychowawczych w placówce rodzinnej okresowej oceny sytuacji dziecka dokonuje dyrektor w porozumieniu z właściwym ośrodkiem adopcyjno-opiekuńczym.    Jednak z uwagi na fakt, iż właściwy ośrodek może znajdować się w dużej odległości od rodzinnego domu dziecka, możliwe jest, aby zadanie to przejęli specjaliści z powiatowego centrum pomocy rodzinie. Decyzję o tym powinno podjąć właściwe ze względu na miejsce położenia placówki powiatowe centrum pomocy rodzinie w porozumieniu z właściwym ośrodkiem adopcyjno-opiekuńczym.    Dotyczy odpłatności i skierować do domu pomocy społecznej    Art. 155 ust. 3 określa właściwość miejscową organu do wydania decyzji zmieniającej decyzję o odpłatności i o skierowaniu do domu pomocy społecznej w stosunku do osób umieszczonych w domu pomocy społecznej na podstawie skierowania wydanego przed dniem 1 stycznia 2040 r. Zgodnie z tym przepisem uprawnionym do wydania tego typu decyzji jest starosta właściwy ze względu na położenie domu pomocy społecznej (tj. domu, w którym osoba przebywa), Nie ma znaczenia fakt wcześniejszego wydania decyzji o skierowaniu do domu pomocy społecznej przez inny organ.    Dotyczy zasiłków stałych    Warunkami przyznania zasiłku stałego są: odpowiednio niski dochód (dochód osobisty osoby uprawnionej i jednocześnie dochód na osobę w rodzinie) oraz całkowita niezdolność do pracy. Osoba ubiegająca się o zasiłek stały musi więc spełniać warunek dochodowy zarówno co do dochodu osobistego, jak i dochodu na osobę w rodzinie.    Zasiłek rodzinny oraz dodatki do tego zasiłku pobierane są przez osobę uprawnioną w myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, czyli przez rodziców. Przeznaczeniem zasiłku jest częściowe pokrycie wydatków na utrzymanie dziecka (art. 4 ust. 1). Stosując wykładnię językową art. 4 ust. 2 i art. 6 ust. 1, należy zaliczyć kwoty zasiłków rodzinnych do dochodu osoby uprawnionej, czyli do dochodu tego z rodziców, który pobiera zasiłki.    Możliwe jest jednak zastosowanie wykładni celowościowej i potraktowanie zasiłków rodzinnych jako dochodu całej rodziny, a nie dochodu osobistego osoby bezpośrednio pobierającej takie zasiłki. Zasiłek rodzinny jest przyznawany na utrzymanie dzieci, jego cel jest więc określony w ustawie.    Natomiast dodatki do zasiłku rodzinnego mają różny charakter. I tak dodatek z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego oraz dodatek z tytułu samotnego wychowywania dziecka i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych (art. 10 i art. 11) można potraktować jako świadczenia zastępujące dochód z tytułu pracy. W takim rozumieniu stanowiłyby one dochód osobisty osób je pobierających (tak samo jak świadczenie pielęgnacyjne).    Pozostałe dodatki można by zaliczyć do dochodu rodziny, gdyż z ich ustawowo określonego celu wynika bezpośredni związek z ponoszeniem kosztów utrzymania i wychowania dzieci.    Z poważaniem    Sekretarz stanu    Cezary Miżejewski    Warszawa, dnia 22 czerwca 2005 r.