Debaty sejmoweIX Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie praktyk GUC w zakresie stosowania kodów PCN w odniesieniu do substancji biologicznie czynnych do wytwarzania dodatków paszowych

   W odpowiedzi na interpelację pana posła z dnia 11 lutego br. w sprawie klasyfikacji taryfowej towarów określanych jako substancje biologicznie czynne do wytwarzania tzw. dodatków paszowych uprzejmie informuję, co następuje:    Każdy towar wprowadzany na polski obszar celny podlega zasadom klasyfikacyjnym zawartym w Polskiej Scalonej Nomenklaturze Towarowej Handlu Zagranicznego (PCN). Na nomenklaturze tej oparta jest taryfa celna, która stanowi podstawę do wyliczania należności celnych. Klasyfikacja taryfowa towarów odbywa się na podstawie ściśle określonych zasad. Prawidłowy kod PCN wyznaczany jest przede wszystkim na podstawie wszelkich dostępnych danych dotyczących produktu, uwzględniając nie tylko opis kodu PCN, ale także uwagi do sekcji i działów taryfy oraz Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej zamieszczone na początku taryfy celnej. Wszystkie te elementy stanowią integralną całość taryfy celnej, która decyduje o tym, jak należy klasyfikować poszczególne towary.    Administracja celna, w celu ujednolicenia klasyfikacji towarowej, posługuje się dodatkowo zbiorem komentarzy do pozycji występujących w taryfie celnej; zbiór tych komentarzy zawarty został w ˝Wyjaśnieniach do taryfy celnej˝ stanowiących załącznik do rozporządzenia ministra finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (DzU nr 74, poz. 830). Wyjaśnienia te są tłumaczeniem ˝Not wyjaśniających do systemu zharmonizowanego˝, wydanych przez Radę Współpracy Celnej. Prawidłowe ustalenie odpowiedniego kodu PCN towaru winno być więc przeprowadzone w oparciu o wnikliwą analizę dostępnych dokumentów, które charakteryzują konkretny towar w sposób możliwie najbardziej szczegółowy.    W przypadku towarów z grupy rolno-spożywczej, występujących w postaci mieszanin, dokumentem charakteryzującym towar jest certyfikat/atest producenta opisujący skład surowcowy produktu. Kwestię udokumentowania tożsamości towaru będącego przedmiotem obrotu towarowego reguluje art. 7 § 1 ustawy Kodeks celny z dnia 9 stycznia 1997 r. (tekst jednolity DZU nr 75, poz. 802 z 23 lipca 2001 r.), zgodnie z którym każda osoba pośrednio lub bezpośrednio uczestnicząca w czynnościach związanych z wymianą towarową jest zobowiązana do dostarczenia organowi celnemu, na jego żądanie, w ustalonych terminach, dokumentów i informacji mających znaczenie dla kontroli celnej, w jakiejkolwiek formie, jak również do udzielenia niezbędnej pomocy. Ponadto art. 70 § 1 Kodeksu celnego stanowi., że po przyjęciu zgłoszenia celnego organ celny może przystąpić do jego weryfikacji polegającej m.in. na kontroli zgłoszenia celnego i dołączonych do niego dokumentów. Może żądać od zgłaszającego przedstawienia innych dokumentów w celu sprawdzenia prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu, w tym przypadku ustaleniu zgodności deklarowanych kodów PCN z towarem przedstawianym do odprawy celnej.    Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa celnego organy celne nie są zobligowane do weryfikacji zgłoszenia celnego z chwilą jego przyjmowania. Pełną odpowiedzialność za prawidłowość zgłoszenia, także za klasyfikację towaru, ponosi zgłaszający.    Organ celny ma możliwość weryfikacji zgłoszenia w terminie 3 lat od dnia jego przyjęcia poprzez sprawdzenie prawidłowości wszystkich jego elementów, a także klasyfikacji taryfowej. Jeśli w ocenie organu celnego zgłoszenie jest nieprawidłowe, wydaje w tym zakresie decyzję. Organy celne zobowiązane są do prowadzenia postępowania celnego w każdym przypadku występowania wątpliwości taryfikacyjnych.    Na podstawie powyższych przepisów funkcjonariusze celni dokonujący odpraw celnych mają prawo żądania certyfikatów zawierających skład produktów, ponieważ tylko ten dokument umożliwi dokonanie jednoznacznej klasyfikacji taryfowej, a co za tym idzie określenie należności celnych i podatkowych. Konieczność przedstawiania ww. certyfikatów potwierdza także prowadzona przez Główny Urząd Ceł korespondencja ze Światową Organizacją Celną. Każdorazowo, zwracając się do Sekretariatu Światowej Organizacji Celnej z prośbą o opinię, niezbędne jest przesłanie certyfikatów opisujących skład produktu, próbek oraz szczegółowych informacji o zastosowaniu towaru będącego przedmiotem zapytania.    Wobec powyższego pragnę wyjaśnić, iż nie jest możliwe wskazanie prawidłowego kodu PCN dodatków paszowych, w których wskazana jest jedynie zawartość np. substancji biologicznie czynnych. Ponadto, mając na uwadze powoływaną przez pana posła regułę 3b Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, uprzejmie wyjaśniam, że najważniejszą z ww. reguł jest reguła 1, która informuje, że dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów, a gdy jest to niemożliwe, należy przy zachowaniu kolejności korzystać z następnych reguł od 2 do 6.    Jak poinformował ministra finansów prezes Głównego Urzędu Ceł administracja celna wielokrotnie konsultowała ze Światową Organizacją Celną (WCO) w Brukseli problem klasyfikacji dodatków paszowych (tzw. premiksów), zawierających w swym składzie substancje biologicznie czynne. W opiniach wydanych przez WCO w latach 1995-2001 zauważa się pewne zmiany w sposobie uzasadnienia stanowiska klasyfikacyjnego w odniesieniu do tej złożonej grupy towarów. W swej opinii z 1995 r. WCO zaklasyfikowała premiksy zawierające w swym składzie odpowiednio: substancje aromatyczne, substancje będące inhibitorami pleśni i enzymy (czyli substancje biologicznie czynne) do pozycji 2309, powołując się na komentarz do tej pozycji zawarty w ˝Wyjaśnieniach do taryfy celnej˝. Zgodnie z tym komentarzem pozycja 2309 taryfy celnej obejmuje mieszanki składające się z kilku substancji, których rodzaj i proporcje różnią się w zależności od przewidywanej produkcji zwierzęcej. Powyższe wyjaśnienia wraz z powołaną wyżej opinią WCO były podstawą wielu opinii i decyzji klasyfikacyjnych wydanych przez administrację celną.    Problemy administracji celnych wielu krajów z ustaleniem prawidłowej klasyfikacji dodatków paszowych nasilały się wraz z upływem czasu. Przyczyną tego zjawiska były m.in. nowe technologie uzyskiwania tych produktów oraz fakt, iż nie wprowadzano zmian w obowiązujących ˝Notach wyjaśniających do systemu zharmonizowanego˝, wydanych przez Światową Organizację Celną. Efektem działań podjętych przez kraje członkowskie WCO, mających na celu ujednolicenie klasyfikacji, była m.in. decyzja klasyfikacyjna podjęta przez Komitet Systemu Zharmonizowanego na 22. sesji w listopadzie 1998 r. dotycząca preparatów zaklasyfikowanych do podpozycji 3808 40 taryfy celnej. Powyższa decyzja komitetu stała się podstawą licznych opinii klasyfikacyjnych wydanych przez GUC, których przedmiotem były dodatki paszowe zawierające w swym składzie substancje aktywne analogiczne do wymienionych powyżej, na nośnikach typu: woda, krzemionka, kreda. Innym zagadnieniem konsultowanym ze Światową Organizacją Celną w latach 2000-2001 była kwestia klasyfikacji preparatów aromatycznych i witaminowych stosowanych jako dodatki paszowe. WCO wskazała odpowiednio pozycje: 2936 i 3302 jako właściwe do klasyfikacji tych towarów zawierających w swym składzie substancję aktywną, tj. witaminę lub aromat, naniesiona na nośnik, np. krzemionkę, wodę lub glikol propylenowy; przy czym należy zwrócić uwagę, iż w żadnej z tych opinii podłożem substancji aktywnej nie był nośnik paszowy (np. rozdrobnione ziarno). Nadsyłane zalecenia Światowej Organizacji Celnej były na bieżąco przekazywane urzędom celnym do stosowania.    W przypadku dodatków paszowych, zawierających w swym składzie beta-karoten (barwnik), jako właściwą pozycję dla klasyfikacji wskazuje się 3204. Zgodnie z ˝Wyjaśnieniami do taryfy celnej˝ pozycja ta obejmuje m.in. preparaty na bazie syntetycznych środków barwiących. Problem klasyfikacji beta-karotenu pojawił się w momencie, gdy okazało się, że ów barwnik jest naniesiony na rozdrobnione ziarno zbóż. W przypadku dodatków paszowych składających się np. z rozdrobnionego ziarna kukurydzy, aminokwasów i barwnika (w ilości 0,5% masy produktu) wskazanie, iż ww. komponenty nie są składnikami równorzędnymi, lecz jedynie barwnik ma decydować o zasadniczym charakterze tego dodatku paszowego może doprowadzić do importu np. zbóż z minimalnymi dodatkami barwnika lub aromatu. Importerzy tych towarów deklarować będą zgodnie z sugerowaną regułą 3b barwniki lub aromaty paszowe, przy czym zarówno barwniki, jak i aromaty, klasyfikowane w działach odpowiednio: 32 i 33 taryfy celnej charakteryzują się znacznie niższymi stawkami celnymi. Konsekwencje takich działań dla budżetu państwa byłyby wymierne.    Przedstawiając powyższe, chciałbym zwrócić uwagę pana posła na złożoność problemu klasyfikacji dodatków paszowych oraz na wysiłki administracji celnej w celu wyjaśnienia tych kwestii i zapewnienia jednolitości postępowania. Chciałbym w tym miejscu także zaznaczyć, że od 1 stycznia 1998 r. prezes Głównego Urzędu Ceł, zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny, wydaje na wniosek zainteresowanej osoby w formie decyzji wiążącą informację taryfową dotyczącą klasyfikacji towaru według kodu taryfy celnej. Decyzja ta wiąże organy celne oraz osobę, której udzielono tej informacji. Tylko taka wiążąca informacja ustawowo gwarantuje zgłaszającemu uznawanie przez organy celnej określonej klasyfikacji towarowej. Wydanie wiążącej informacji taryfowej poprzedza szczegółowy proces analizy złożonych przez stronę dokumentów, materiałów i często dodatkowych badań próbek wybranych towarów, niezbędnych do ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej. Jak informuje Główny Urząd Ceł do chwili obecnej żaden z importerów nie zwrócił się z wnioskiem o wydanie wiążącej informacji taryfowej dla dodatku paszowego zawierającego w swym składzie beta-karoten lub inny barwnik.    Wyrażam przekonanie, że uzna pan poseł powyższe wyjaśnienia za wyczerpujące.    Z wyrazami szacunku    Sekretarz stanu    Wiesław Ciesielski    Warszawa, dnia 11 marca 2002 r.