Debaty sejmoweIX Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie powstawania nielegalnych cmentarzysk zwierząt

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na pismo nr SPS-0202-6747/01 z dnia 25 czerwca 2001 r. dotyczące interpelacji pani poseł Renaty Szynalskiej w sprawie powstawania nielegalnych cmentarzysk zwierząt, uprzejmie informuję co następuje.    Z chwilą pojawienia się bezpośredniego zagrożenia związanego z występowaniem BSE w Europie podjęto wielostronne działania, których celem są ochrona konsumentów oraz utrzymanie eksportu zwierząt i produktów zwierzęcego pochodzenia.    Przede wszystkim wprowadzano odpowiednie ograniczenia w imporcie towarów mogących być źródłem czynnika zakaźnego BSE.    Zarządzeniem nr 88 prezesa Rady Ministrów z dnia 28 listopada 2000 r. powołany został międzyresortowy zespół do spraw rozpoznania ryzyka wystąpienia przypadków BSE w Polsce.    W ramach prowadzonych działań ochronnych minister rolnictwa i rozwoju wsi wydał cytowane przez panią poseł rozporządzenie z dnia 19 marca 2001 r. zmieniające rozporządzenie z 23 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych warunków weterynaryjnych przy zbieraniu, przetwarzaniu, grzebaniu lub spalaniu zwłok zwierzęcych i ich części oraz odpadów poubojowych (DzU nr 22, poz. 255). Wprowadzona zmiana nie mogła przyczynić się do ˝występowania na terenie Rzeczypospolitej Polskiej coraz częstszych cmentarzysk zwierząt porzucanych przez rolników˝, gdyż sprawy postępowania ze zwłokami zwierząt reguluje art. 9 ustawy z 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej. Przepis ten nakłada na posiadacza zwłok zwierzęcych - a jeśli posiadacza takiego nie można ustalić, to na jednostkę organizacyjną utworzoną w tym celu lub upoważnioną przez gminę - obowiązek niezwłocznego ich dostarczenia podmiotom zajmującym się zbieraniem lub przetwarzaniem zwłok zwierzęcych albo na grzebowisko.    Cytowane rozporządzenie ministra rolnictwa i rozwoju wsi z 19 marca 2001 r. określiło jedynie ˝warunki weterynaryjne˝ dla zakładów utylizacyjnych przetwarzających zwłoki zwierzęce i określone odpady poubojowe, które mogą być źródłem czynnika zakaźnego BSE.    Z uwagi na aktualnie zły stan przemysłu utylizacyjnego na zlecenie Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi zespół pod kierunkiem prof. dr. hab. Romana Urbana z Instytutu Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej opracował ˝Program Restrukturyzacji i Modernizacji Przemysłu Utylizacyjnego w Polsce˝. Program ten jest aktualnie przesłany do uzgodnień międzyresortowych, po czym zostanie skierowany pod obrady Rady Ministrów z wnioskiem o nadanie mu rangi programu rządowego.    Równocześnie podjęto działania w celu uzyskania odpowiednich środków finansowych wspierających utylizację i spalanie odpadów stanowiących materiał szczególnego i wysokiego ryzyka.    Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi przygotowało projekt rozporządzenia Rady Ministrów, w którym stwarza się warunki pomocy finansowej na realizację zadań programu restrukturyzacji i modernizacji przemysłu utylizacyjnego. Pomoc ta będzie dotyczyła: zbiórki, przerobu na mączkę zwierząt z grupy wysokiego ryzyka i innych padłych przeżuwaczy oraz transportu tej mączki do spalania; spalania mączki przeznaczonej do zniszczenia; kosztów poniesionych przez przedsiębiorców zbierających i przetwarzających na mączkę zwierzęta z grupy wysokiego ryzyka i inne padłe przeżuwacze oraz transportujących tę mączkę do spalania, a także przedsiębiorców dokonujących spalania mączki przeznaczonej do zniszczenia.    Tegoroczne dopłaty planuje się sfinansować z rezerw wygospodarowanych w zasobach Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Środki na te cele na 2002 r. i lata następne winny być zaplanowane w budżecie.    Wobec planowanych dopłat do zbiórki i utylizacji padłych przeżuwaczy koszt ponoszony przez rolnika (nie licząc oczywiście straty z tytułu śmierci zwierzęcia) ograniczałby się jedynie do wydatku na dowiezienie zwierzęcia do zbiornicy padliny. Wraz z postępem we wdrażaniu powszechnego sytemu rejestracji i identyfikacji zwierząt gospodarskich winny równolegle rozwijać się dogodne formy ubezpieczenia zwierząt.    Od czasu wprowadzenia nowych uregulowań prawnych żaden zakład utylizacyjny nie zaprzestał swej działalności. Można stwierdzić, że wobec zakazu importu mączek mięsno-kostnych do Polski koniunktura dla krajowych producentów mączek jest korzystna.    Unia Europejska mimo przedłużenia całkowitego zakazu stosowania mączek do końca 2001 r. bardzo poważnie rozważa powrót do skarmiania mączek zwierzęcych w żywieniu trzody i drobiu. Wymaga to jednak wyegzekwowania od producentów odpadów wielu jeszcze wymogów, gwarantujących w efekcie bezpieczeństwo konsumenta środków spożywczych zwierzęcego pochodzenia.    Z poważaniem    Sekretarz stanu    Robert Gmyrek    Warszawa, dnia 13 lipca 2001 r.