Debaty sejmoweIX Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie procesu prywatyzacji Śląskiej Spółki Cukrowej SA oraz nowelizacji ustawy o regulacji rynku cukru i przekształceniach własnościowych w przemyśle cukrowniczym

   Szanowny Panie Marszałku! Działając z upoważnienia prezesa Rady Ministrów i w porozumieniu z ministrem rolnictwa i rozwoju wsi, uprzejmie odpowiadam na interpelację pana posła Jana Szymańskiego w sprawie prywatyzacji Śląskiej Spółki Cukrowej SA oraz nowelizacji ustawy o regulacji rynku cukru i przekształceniach własnościowych w przemyśle cukrowniczym.    W odniesieniu do prywatyzacji Śląskiej Spółki Cukrowej SA informuję, że umowa sprzedaży 95% akcji ww. spółki została zawarta w dniu 15 listopada 2000 r. pomiędzy ministrem skarbu państwa a Saint Louis Sucre International SAS i od tego dnia obowiązuje każdą ze stron. Umowa ta jest umową warunkową - jej integralną częścią jest tzw. porozumienie okresu przejściowego (okres pomiędzy dniem podpisania umowy a dniem zamknięcia transakcji). Aby mogło dojść do zamknięcia transakcji, musi zostać udzielona zgoda ministra spraw wewnętrznych i administracji na zakup akcji Śląskiej Spółki Cukrowej SA. Minister spraw wewnętrznych i administracji decyzją nr 2/01 z dnia 5 stycznia 2001 r. odmówił spółce Saint Louis Sucre International SAS z siedzibą we Francji wydania zezwolenia na nabycie - zgodnie z wnioskiem ww. firmy na nabycie 95% akcji Śląskiej Spółki Cukrowej SA z siedzibą w Łosiowie, uzasadniając to tym, że firma francuska winna wystąpić do MSWiA z odrębnymi wnioskami o objęcie akcji 16 (zgodnie z jednolitym tekstem statutu spółki) cukrowni.    Spółka Saint Louis Sucre International SAS złożyła odwołanie od ww. decyzji MSWiA. Odwołanie nie zostało uwzględnione, gdyż, jak ponownie uzasadnił minister spraw wewnętrznych i administracji, Śląska Spółka Cukrowa SA nie jest właścicielem ani użytkownikiem wieczystym nieruchomości, w związku z tym nabycie jej akcji przez Saint Louis Sucre International SAS nie wymaga zgody ministra. Minister spraw wewnętrznych i administracji jeszcze raz podkreślił, że Saint Louis Sucre International SAS powinien złożyć 16 odrębnych wniosków o zgodę na nabycie akcji 16 cukrowni wchodzących w skład holdingu, gdyż są one właścicielami lub użytkownikami wieczystymi nieruchomości.    W sytuacji kiedy do 15 maja 2001 r. warunki niezbędne do zamknięcia transakcji nie zostaną spełnione, strony umowy spotkają się w celu przedyskutowania zaistniałej sytuacji. Jeżeli strony nie znajdą rozwiązania uwzględniającego nowe okoliczności w terminie 60 dni, dopiero wówczas umowa ulegnie samoistnie rozwiązaniu bez prawa do żądania odszkodowania przez żadną ze stron, chyba że strony wcześniej uzgodnią co innego na piśmie.    Jeżeli chodzi o pana uwagę wskazującą na to, iż interesy producentów buraków cukrowych związanych z cukrowniami wchodzącymi w skład Śląskiej Spółki Cukrowej SA zostały pominięte przy jej prywatyzacji, informuję pana, że w prywatyzacji polskiego przemysłu cukrowniczego problem ochrony interesów polskiego rolnictwa jest traktowany z bardzo dużą uwagą, czego przejawem jest stopień zabezpieczenia interesów plantatorów buraków cukrowych, znacznie przekraczający rozwiązania stosowane w innych sektorach gospodarki.    W przypadku Śląskiej Spółki Cukrowej SA wobec braku możliwości osiągnięcia porozumienia bezpośrednio pomiędzy plantatorami a inwestorem zastosowano rozwiązanie polegające na wprowadzeniu bezpośrednio do umowy zapisów na rzecz plantatorów, będących jednostronnym zobowiązaniem po stronie inwestora. Jednocześnie inwestor zobowiązał się do tego, iż w terminie 90 dni od dnia zamknięcia transakcji (czyli dnia, w którym w zamian za wydanie odcinka zbiorowego akcji kupujący uiści cenę zakupu) spółka zaproponuje związkom plantatorów podpisanie szczegółowego porozumienia regulującego wzajemne stosunki między spółką a związanymi z nią plantatorami. Gdy porozumienie to zostanie podpisane przez plantatorów, uzupełni ono lub zastąpi postanowienia umowy.    W odniesieniu do ustawy o regulacji rynku cukru i przekształceniach własnościowych w przemyśle cukrowniczym odpowiadam, iż rząd pragnie takich zmian w branży cukrowej, które wzmocnią pozycję plantatorów i polskich cukrowni na rynku, dlatego już w 1998 r. w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi prowadzone były prace mające na celu nowelizację ww. ustawy obowiązującej od 26 sierpnia 1994 r. W rezultacie tych prac opracowany został projekt ustawy o zmianie ustawy o regulacji rynku cukru i przekształceniach własnościowych w przemyśle cukrowniczym, który został skierowany do Sejmu w marcu 1999 r. Równolegle z rządowym opracowany został poselski projekt ustawy o produkcji buraka cukrowego i cukru buraczanego oraz regulacji krajowego rynku cukru.    W kwietniu 1999 r. oba projekty Sejm skierował do dalszych prac do Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, która powołała podkomisję nadzwyczajną do rozpatrzenia ww. projektów ustaw. W wyniku prac podkomisji powstało sprawozdanie w formie projektu ustawy o regulacji rynku cukru, które we wrześniu 1999 r. zostało pozytywnie zaopiniowane przez rząd. W projekcie tym podjęta została próba kompleksowej regulacji krajowego rynku cukru, wzorując się na rozwiązaniach funkcjonujących w Unii Europejskiej. Przy formułowaniu zapisów oparto się na regulacji prawnej zawartej w rozporządzeniu Rady Unii Europejskiej nr 1785/81 z dnia 30 czerwca 1981 r. dotyczącym wspólnej organizacji rynku w sektorze cukru, które obecnie zastąpione jest rozporządzeniem nr 2038 z 13 września 1999 r.    W styczniu br. nadzwyczajna podkomisja, która powołana została do rozpatrzenia projektów rządowego i poselskiego, przedłożyła sejmowej Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi nowe sprawozdanie w formie projektu ustawy o regulacji rynku cukru, które zostało przyjęte przez komisję. Projekt ustawy o regulacji rynku cukru przewiduje przypisanie limitu cukru do plantatora buraków cukrowych.    Jeżeli chodzi o wprowadzenie zapisu gwarantującego objęcie akcji przez plantatorów w ilości odpowiadającej strukturze kapitału akcyjnego poprzez zachowanie prawa pierwokupu akcji w przypadku podwyższenia kapitału akcyjnego, to doradca ministra skarbu państwa, Pro-Invest International Sp. z o.o. przeprowadza analizę możliwości utworzenia koncernu ˝Polski Cukier˝. Dopiero po przedstawieniu przez doradcę raportu rząd podejmie decyzję, czy wnieść do projektu przyjętego przez komisję poprawki, w tym również te, które pan proponuje.    O ostatecznym kształcie ustawy zadecydują posłowie Rzeczypospolitej Polskiej.    Z poważaniem    Sekretarz stanu    Aldona Kamela-Sowińska    Warszawa, dnia 27 lutego 2001 r.