Debaty sejmoweIX Kadencja

Interpelacja w sprawie uniemożliwienia przez wojewodów realizacji ustawowych uprawnień przyznanych samorządom terytorialnym w zakresie powoływania przez starostów powiatowych zespołów do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności na przykładz

   Ustawa z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (DzU nr 133 poz. 872) w art. 23 ust. 1 stanowi, iż z dniem 1 stycznia 1999 r. dotychczasowe wojewódzkie zespoły do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności stają się powiatowymi zespołami do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności.    Przepis ust. 3 i 6 tegoż artykułu mówi, że zespoły te do czasu powołania powiatowych zespołów do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności wykonują zadania na obszarze więcej niż jednego powiatu. Zespoły te działają nie dłużej niż do dnia 30 czerwca 1999 r.    Przepis art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (DzU nr 97 poz. 776) w brzmieniu nadanym w art. 139 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa (DzU nr 106 poz. 668) stanowi, że powiatowy zespół do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności, na mocy porozumienia między powiatami, może obejmować więcej niż jeden powiat. Właściwość miejscowa obecnie funkcjonujących powiatowych zespołów ulegnie zatem z dniem 1 lipca 1999 r. stosownej zmianie. Z przedstawionych wyżej argumentów wynika, że przekształcone w powiatowe byłe wojewódzkie zespoły do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności mogły funkcjonować nie dłużej niż do 30 czerwca 1999 r.    Starostowie z mocy ustawy uzyskali uprawnienia do tworzenia powiatowych zespołów na terenie swojego działania. Ustawa stworzyła również możliwości formalnoprawne do zawierania porozumień pomiędzy kilkoma powiatami w celu wspólnej realizacji zadań. Środki finansowe na 1999 r. umieszczono w budżetach wojewodów.    Niepokoi więc fakt, że w sposób ewidentny łamane jest prawo, o czym świadczy uniemożliwienie wielu powiatom na terenie woj. mazowieckiego powołania własnych zespołów. Argumentowanie, że wojewodowie nie posiadają środków finansowych, kiedy te znajdują się w ich dyspozycji, jest przejawem złej woli w realizacji stanowionego przez Wysoką Izbę prawa. Starostowie nie oczekują na dodatkowe środki finansowe, zwracają się jedynie o ich proporcjonalny podział w stosunku do przejmowanych zadań.    Przykładem stawiania się ponad prawem jest niewyrażenie zgody staroście radomskiemu przez dyrektora wydziału Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego na powołanie zespołu powiatowego, kiedy to właśnie tylko starosta posiada takie ustawowe uprawnienia.    Dziwi mnie też argument dyrektora wydziału Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego, że Ministerstwo Pracy i Polityki Socjalnej wystąpi z wnioskiem o zmianę przepisów dotyczących zespołów do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności polegającą na przedłużeniu terminu funkcjonowania dotychczas powołanych zespołów co najmniej do końca 1999 r. Przecież w myśl obowiązującej ustawy zespoły te funkcjonowały do 30 czerwca 1999 r. Od 1 lipca 1999 r. powinny funkcjonować zespoły powiatowe powołane przez starostów.    Dlaczego urzędnicy administracji rządowej nie chcą skrócić drogi osób niepełnosprawnych do urzędu? Powołanie zespołów powiatowych spowoduje zmniejszenie kosztów funkcjonowania zespołów, skróci czas oczekiwania na wydanie orzeczenia.    Powoływanie się na zamiar nowelizacji ustawy odbieram jako uzurpowanie sobie uprawnień do interpretacji, a nawet zmiany obowiązującego prawa.    Karygodne jest też niedotrzymywanie określonych przez Kodeks postępowania administracyjnego terminów. Na pismo złożone w dniu 22 lipca 1999 r. do pani minister Joanny Staręgi-Piasek starosta radomski do chwili obecnej nie otrzymał odpowiedzi.    Wydawałoby się, że nadzorująca z ramienia rządu RP sprawy osób niepełnosprawnych pani pełnomocnik zmobilizuje w skuteczny sposób odpowiedzialnych za nieprzestrzeganie obowiązującego prawa. Tym bardziej że reakcja i chęć realizacji ustawowych zadań przez powiaty została wywołana pismem pani minister skierowanym do starostów w dniu 22 kwietnia 1999 r.    W związku z powyższym zwracam się z pytaniem do pana prezesa Rady Ministrów:    1. Dlaczego wojewodowie, reprezentujący administrację rządową, uniemożliwiają starostom realizację ich ustawowych uprawnień w zakresie powoływania powiatowych zespołów do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności?    2. Dlaczego urzędnicy administracji państwowej powołują się na zmianę przepisów dotyczących zespołów do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności, kiedy obecnie obowiązują przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych i ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną?    3. Czy nastąpi przedłużenie terminu funkcjonowania dotychczas powołanych zespołów?    Z poważaniem    Poseł Danuta Grabowska    Radom, dnia 20 września 1999 r.