Debaty sejmoweIX Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie rolnictwa ekologicznego

   W związku z interpelacją pana Zdzisława Kałamagi, posła na Sejm RP, w sprawie polityki Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi odnośnie do rolnictwa ekologicznego pragnę przekazać panu marszałkowi stanowiski w tym zakresie.    1. Zgadzam się ze stwierdzeniem, że potencjalne możliwości produkcji metodami ekologicznymi są znacznie większe, niż faktycznie prowadzona produkcja. W ostatnich latach nastąpił nawet pewien spadek ilości gospodarstw ekologicznych w Polsce do poziomu 3 promille (w Unii Europejskiej średnia 1,5%).    Dzięki wprowadzonym w 1999 r. dotacjom do hektara upraw ekologicznych ilość gospodarstw objętych kontrolą zwiększyła się do 560 (479 w 1998 r.).    Polityka odnośnie do rolnictwa ekologicznego i przyjęty zakres działań resortu rolnictwa zostały przedstawione w informacji ministerstwa rolnictwa paniom i panom posłom na czerwcowym posiedzeniu sejmowej Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, którą pozwalam sobie załączyć do przedłożonej odpowiedzi.*)    2. W listopadzie br. zostały zakończone prace nad projektem ustawy o rolnictwie ekologicznym oraz rozporządzeniami wykonawczymi z uwzględnieniem uwag i propozycji, jakie zostały zgłoszone na screeningu w dniu 5 listopada w Brukseli.    Przygotowanie Polski w zakresie rolnictwa ekologicznego do wstąpienia do Unii Europejskiej zostało przez ekspertów unijnych pozytywnie ocenione.    Projekt ustawy o rolnictwie ekologicznym przewiduje ochronę nazewnictwa ekologicznego dla produktów rolnictwa ekologicznego. Opracowanie specjalnego logo dla produktów rolnictwa ekologicznego przewidujemy w przygotowanym przez resort rolnictwa projekcie PHARE 2000 pt.: ˝Stworzenie warunków prawno-organizacyjnych dla funkcjonowania rolnictwa ekologicznego w Polsce poprzez organizację systemu certyfikacji zgodnego z wymogami UE˝, który został w dniach 16-17 listopada, podczas pobytu przedstawicieli Komisji Europejskiej, uznany za niezmiernie ważny. Realizacja tego projektu pozwoli na utworzenie systemu funkcjonowania i kontroli rolnictwa ekologicznego w Polsce, co jest warunkiem eksportu do krajów UE produktów rolnictwa ekologicznego, a także szeroką popularyzację tego rolnictwa wśród rolników i konsumentów. Nadal konieczne będzie wspieranie rozwoju ekologicznego w Polsce poprzez dotacje bezpośrednie dla rolników do hektara uprawy. Na rok 2000 w budżecie zabezpieczono kwotę ok. 6,5 mln zł na dotacje do upraw ekologicznych oraz dotacje na obniżenie kosztów kontroli gospodarstw ekologicznych.    3. W sprawach dotyczących przepisów w zakresie przetwórstwa ekologicznych płodów rolnych, zwłaszcza mięsa, trudno mówić o zmniejszaniu rygorów zapewniających spełnienie wymogów zdrowotnych mięsa i jego przetworów oraz innych wymagań sanitarnych dotyczących żywności i żywienia. Niezależnie od tego, czy jest to produkt rolnictwa ekologicznego, czy też konwencjonalnego, troska o zdrowie konsumenta musi być celem najważniejszym.    Wprowadzone w styczniu br. rozporządzenia dot. uboju zwierząt rzeźnych i przetwórstwa mięsa zostały opracowane na podstawie wymagań unijnych i starano się, żeby były z nimi zgodne.    Zakłady przetwórstwa rolno-spożywczego działają w oparciu o przepisy sanitarno-weterynaryjne określone przez ministra właściwego ds. zdrowia lub ministra właściwego ds. rolnictwa.    Podmioty gospodarcze rozpoczynające działalność w zakresie przetwórstwa płodów rolnych muszą uzyskać zezwolenie terenowej stacji sanitarno-epidemiologicznej na uruchamianie produkcji artykułów żywnościowych, a w zakresie środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego właściwego terytorialnie powiatowego lekarza weterynarii. Bez względu na wielkość produkcji zakłady przetwórstwa spożywczego działają w oparciu o takie same przepisy dotyczące warunków higieniczno-sanitarnych.    4. Zacytowane przepisy (rozporządzenie ministra rolnictwa i gospodarki żywnościowej z dnia 20 stycznia 1999 r. w sprawie szczegółowych warunków weterynaryjnych wymaganych przy przetwórstwie mięsa i składowaniu przetworów mięsnych - DzU nr 10, poz. 91 z 1999 r.) dotyczą wymagań sanitarno-weterynaryjnych obowiązujących przy przetwórstwie mięsa. Przepisy te zostały, w miarę możliwości polskiej procedury legislacyjnej, dostosowane do odpowiednich przepisów unijnych, z tym że proces dostosowywania polskich przepisów ciągle jest otwarty. Prowadzenie produkcji w warunkach gwarantujących odpowiedni poziom jakości wymaga oczywiście spełnienia niezbędnych wymogów technicznych i technologicznych, które ogólnie są zawarte w tym przepisie.    Przedsiębiorca posiadający mały obiekt, czytając te przepisy, może faktycznie mieć wrażenie, iż trudno je będzie spełnić. Stąd resort rolnictwa sugeruje, aby każda sprawa z tego zakresu była konsultowana indywidualnie z właściwym terytorialnie powiatowym lekarzem weterynarii.    Z poważaniem    Podsekretarz stanu    Andrzej Łuszczewski    Warszawa, dnia 29 listopada 1999 r.