Debaty sejmoweIX Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie uprawnienia ubezpieczonych pracowników w świetle ustawy z dnia 12 lipca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

   W związku z wystąpieniem pana marszałka z dnia 20 stycznia 2000 r. znak: SPS-0202-3132/00 dotyczącym interpelacji pana Kazimierza Sasa w sprawie zasad ustalania zasiłków chorobowych uprzejmie informuję.    Zasady ustalania uprawnień oraz obliczania wysokości zasiłków chorobowych są uregulowane przepisami ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (DzU nr 60, poz. 636 z późn. zm.). Przepisy tej ustawy dotyczą ogółu ubezpieczonych od ryzyka chorobowego, w tym również nauczycieli, a także osób pełniących funkcje kierownicze. Tak więc należy podkreślić, że nauczyciele pełniący funkcje kierownicze w szkołach, ubezpieczeni na zasadach przewidzianych dla ogółu pracowników, również w przypadku korzystania ze świadczeń przewidzianych ustawą mają takie same uprawnienia jak pozostali pracownicy. Zgodnie z art. 36 ustawy podstawę wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego ubezpieczonemu będącemu pracownikiem stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 6 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Tak więc fakt, że pracownik przebywający na zwolnieniu lekarskim otrzyma na bieżąco podwyżkę wynagrodzenia, nie ma żadnego wpływu na wysokość wypłacanego mu zasiłku chorobowego.    Pragnę jednocześnie poinformować, że zgodnie z art. 43 wymienionej ustawy w razie ponownego ustalania prawa do zasiłku chorobowego podstawę wymiaru zasiłku chorobowego oblicza się na nowo jedynie wtedy, gdy przerwa między okresami pobierania zasiłków trwała co najmniej 3 miesiące kalendarzowe.    Jeśli chodzi o wypłatę zasiłku chorobowego po ustaniu stosunku pracy, to zgodnie z art. 61 ust. 2 pkt d ustawy osobom uprawnionym do zasiłków za okres po ustaniu ubezpieczenia zasiłki te wypłaca ZUS (a nie pracodawca). Jeżeli wypłata zasiłków jest kontynuowana po ustaniu ubezpieczenia, wysokość zasiłków nie ulega w zasadzie zmianie, z wyjątkiem przypadków gdy podstawa wymiaru zasiłku, ustalona w czasie trwania stosunku pracy, była wyższa od 200% przeciętnego wynagrodzenia. Zgodnie bowiem z art. 46 ustawy podstawa wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego nie może być wyższa niż 200% przeciętnego wynagrodzenia ogłaszanego dla celów emerytalnych.    Jednocześnie pragnę poinformować, że zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy składników wynagrodzenia przysługujących tylko do określonego terminu nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego należnego za okres po tym terminie. Jeżeli więc pracownik miał przyznany np. dodatek funkcyjny do określonej daty, to po tej dacie dodatek funkcyjny nie może być uwzględniony w podstawie wymiaru zasiłku chorobowego. Powinien więc być wyłączony z podstawy wymiaru zasiłku, a tym samym zasiłek powinien ulec stosownemu obniżeniu.    Sekretarz stanu    Ewa Lewicka    Warszawa, dnia 3 lutego 2000 r.