Debaty sejmoweIX Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie realizacji ustawy o ochronie zwierząt przez lekarzy weterynarii

   Odpowiadając na interpelację pani Katarzyny Marii Piekarskiej, posła na Sejm RP, uprzejmie informuję, że podjęte w 1996 r. działania dotyczące zwalczania wścieklizny w zagrodzie pana Jerzego Witaszczyka z Antonina, gm. Szadek, woj. sieradzkie, były zgodne z rozporządzeniem prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 sierpnia 1927 r. (DzU nr 77, poz. 673) o zwalczaniu zaraźliwych chorób zwierzęcych i rozporządzeniem ministra rolnictwa z dnia 9 stycznia 1928 r. w sprawie wykonania rozporządzenia prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 sierpnia 1927 r. o zwalczaniu zaraźliwych chorób zwierzęcych (DzU nr 19, poz. 167) oraz instrukcją nr 7/80 ministra rolnictwa - Departamentu Weterynarii nr WETz.I.4411/w-12/80 z dnia 11 listopada 1980 r. w sprawie zwalczania wścieklizny u zwierząt.    Dochodzenie epizootyczne opisane w protokóle urzędowych czynności weterynaryjnych, podpisane przez składającego zeznanie pana Jerzego Witaszczyka, wykazuje, że na podwórzu zagrody został dobity dziki lis, który gryzł się z psem stanowiącym własność pana Jerzego Witaszczyka. U ubitego lisa w wyniku badania laboratoryjnego w Zakładzie Higieny Weterynaryjnej w Łodzi stwierdzono wściekliznę. Przeprowadzone dochodzenie wykazało, że pies mający kontakt bezpośredni z chorym na wściekliznę lisem nie był szczepiony przeciwko wściekliźnie. Zgodnie z cytowanym rozporządzeniem psy i koty podejrzane o zakażenie wścieklizną i nie szczepione przeciwko wściekliźnie podlegają zgładzeniu. W przypadkach, gdy pies podejrzany o zakażenie jest w pełnej fazie odporności po przeprowadzonym szczepieniu przeciwko wściekliźnie, udokumentowanym świadectwem szczepienia, za zgodą wojewódzkiego lekarza weterynarii może być poddany 3-miesięcznej obserwacji przeprowadzonej na koszt właściciela z pełną gwarancją całkowitej izolacji podejrzanego psa od otoczenia. Pan Jerzy Witaszczyk nie dopełnił podstawowego obowiązku ciążącego na właścicielu psa, nie poddając go szczepieniu przeciwko wściekliźnie, co jest sprzeczne z rozporządzeniem ministra rolnictwa z dnia 22 listopada 1961 r. w sprawie ochronnego szczepienia psów i innych zwierząt przeciwko wściekliźnie (DzU nr 54, poz. 309 wraz z późniejszymi zmianami), oraz nie wykonał decyzji rejonowego lekarza weterynarii w Łasku o eutanazji podejrzanego o zakażenie wścieklizną psa. Podejrzanego o zakażenie wścieklizną psa ukrył, wypuszczając go w nocy, stwarzając zagrożenie rozprzestrzeniania się wścieklizny w danym rejonie.    Przekazywane przez media wiadomości, że pies pana Jerzego Witaszczyka nie gryzł się z chorym lisem, że był podobno szczepiony przeciwko wściekliźnie, oraz podawanie, że wystarczy 10-dniowa obserwacja psa podejrzanego o zakażenie wścieklizną, są wiadomościami nieprawdziwymi, niezgodnymi z przeprowadzonymi urzędowymi dochodzeniami i rozprawą karną, toczącą się w Sądzie Rejonowym w Sieradzu. Okres wylęgania się choroby w przypadku wścieklizny może być bardzo różny, zależny od ilości i zjadliwości wirusa wprowadzonego przez ukąszenie, miejsca zranienia i charakteru zadanych ran, ogólnej odporności i wieku danego zwierzęcia. Przyjmuje się, że u psów okres ten może wynosić do 150 dni, ale notowane są przypadki wylęgania się choroby w okresie nawet kilkuletnim. Publikowanie w mediach zdjęć ukrywanego, podejrzanego o zakażenie wścieklizną psa w objęciach właściciela i jego domowników, jeśli się wie, że ta groźna choroba przenoszona jest przez ślinę zwierzęcia, jest trudne do zrozumienia i akceptacji.    Podkreślenia wymaga fakt, iż służba weterynaryjna nie dokonuje likwidacji psów i innych zwierząt bez koniecznej potrzeby. W trakcie opracowywania są nowe przepisy, w tym i przepisy dotyczące zwalczania wścieklizny, i będą one zgodne z przepisami międzynarodowymi w tym zakresie.    Pragnę jednocześnie nadmienić, że wszyscy lekarze weterynarii są zaopatrywani bezpłatnie w miesięcznik ˝Życie Weterynaryjne˝, który zaznajamia służbę weterynaryjną, poza artykułami fachowymi, z wszystkimi nowo ukazującymi się aktami prawnymi.    Minister    Jacek Janiszewski    Warszawa, dnia 25 lutego 1998 r.