Debaty sejmoweIX Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie leczenia nowotworów krwi oraz sytuacji finansowej polskich klinik hematologii

   Odpowiadając na interpelację pani poseł Izabelli Sierakowskiej w sprawie leczenia nowotworów krwi, przekazaną przy piśmie nr SPS-0202-1658/99, uprzejmie informuję, że na liście wysokospecjalistycznych procedur medycznych finansowanych z budżetu państwa znalazły się tylko niektóre kosztowne procedury medyczne, np. transplantacje narządów oraz szpiku. Podstawowym ograniczeniem były posiadane przez Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej środki finansowe zagwarantowane w ustawie budżetowej.    Zgodnie z założeniem reformy w ochronie zdrowia zdecydowaną większość środków na finansowanie świadczeń zdrowotnych w Polsce posiadają kasy chorych.    W wykazie procedur wysokospecjalistycznych, finansowanych przez Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej, znalazły się przeszczepy szpiku kostnego (autotransplantacje, allotransplantacje oraz przeszczepy od dawców niespokrewnionych). Zawarte zostały umowy ze wszystkimi ośrodkami przeszczepiającymi szpik kostny na 488 zabiegów. Przeznaczono na ten cel znacznie więcej środków finansowych niż w latach poprzednich. Jeśli zostaną wykonane wszystkie zabiegi, to nastąpi wzrost ich liczby w porównaniu z rokiem 1998 o ok. 50%.    W bieżącym roku zaplanowane środki na transplantacje szpiku wynoszą 29 465 mln zł. Dla porównania, w roku ubiegłym przekazano na ten cel dla wszystkich ośrodków transplantacyjnych kwotę 8236 mln zł w ramach programów polityki zdrowotnej.    Aktualnie w Lublinie istnieją dwa ośrodki przeszczepiające szpik - dla dzieci w Dziecięcym Szpitalu Klinicznym (ośrodek ten podpisał umowę na wykonanie 25 zabiegów) oraz dla dorosłych w Państwowym Szpitalu Klinicznym nr 4 (ośrodek podpisał umowę na wykonanie 10 przeszczepów autologicznych).    Są to nowe ośrodki transplantacyjne. Pierwszy ze wspomnianych wyżej ośrodków otrzymał zgodę ministra zdrowia i opieki społecznej na wykonanie czynności polegających na pobieraniu i przeszczepianiu szpiku i komórek pnia układu krwiotwórczego 14 grudnia 1998 r. Ośrodek, o którym wspomina pani poseł, otrzyma taką zgodę dopiero w tym miesiącu ze względu na fakt, iż wcześniej nie spełniał warunków określonych w rozporządzeniu ministra zdrowia i opieki społecznej z dnia 30 listopada 1996 r. w sprawie warunków pobierania i przeszczepiania komórek, tkanek i narządów oraz sposobu stwierdzania tych warunków (DzU nr 151, poz. 718). Zgodnie z § 8 pkt 5 ww. rozporządzenia spełnienie warunków dotyczących m.in. wyposażenia ośrodka transplantacji szpiku odbywa się na wniosek kierownika zakładu opieki zdrowotnej. Wniosek taki wpłynął dopiero później, na prośbę Departamentu Świadczeń Zdrowotnych, a Krajowa Rada Transplantacyjna prosiła o uzupełnienie informacji na temat klimatyzacji.    Podpisanie przez Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej umowy z tym ośrodkiem odbyło się więc z założeniem, że spełni on wszystkie wymogi formalne dla ośrodków wykonujących transplantację szpiku. Spełnienie wszystkich wymogów zawartych w ww. rozporządzeniu jest niezbędne ze względu na konieczność zapewnienia wysokiej jakości, skuteczności i bezpieczeństwa zabiegów.    Pragnę poinformować, że Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej w ramach wysokospecjalistycznych procedur medycznych przeznaczyło na onkologię kwotę 206 mln zł, tj. 30% środków na finansowanie wysokospecjalistycznych procedur medycznych.    Jednocześnie uprzejmie wyjaśniam, że art. 58 ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym umożliwia uzyskanie świadczenia ambulatoryjnego z zakresu specjalistycznej opieki zdrowotnej bez skierowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego. Dotyczy to m.in. świadczeń udzielanych przez onkologa.    Osoba zaniepokojona swoim stanem zdrowia - nieznająca zwykle przyczyny zaobserwowanych dolegliwości - może zwrócić się albo do lekarza pierwszego kontaktu, albo bezpośrednio do specjalisty, np. do onkologa, o przeprowadzenie wstępnych badań i postawienie diagnozy. W razie uzasadnionych podejrzeń lub stwierdzenia choroby nowotworowej krwi konieczne jest skierowanie pacjenta do hematologa, który przejmie proces leczenia.    Sekretarz stanu    Maciej Piróg    Warszawa, dnia 27 kwietnia 1999 r.