Debaty sejmoweIX Kadencja

Interpelacja w sprawie państwowej kompensaty przysługującej ofiarom niektórych przestępstw umyślnych

   Z dniem 1 stycznia 2006 r. weszły w życie pozostałe przepisy ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o państwowej kompensacie przysługującej ofiarom niektórych przestępstw umyślnych.    Na mocy tej ustawy ofiara przestępstwa umyślnego lub osoba dla niej najbliższa może ubiegać się o świadczenie pieniężne do wysokości nie wyższej niż 12 000 zł. Kompensata ta może być przyznana wyłącznie na pokrycie utraconych zarobków lub innych środków utrzymania, kosztów leczenia oraz kosztów pogrzebu, które powstały wskutek umyślnie popełnionego przestępstwa. Warunkiem jej otrzymania jest niemożność uzyskania zwrotu poniesionych kosztów lub utraconych środków (z tytułu ubezpieczenia, ze środków pomocy społecznej czy innych tytułów) przez osobę poszkodowaną lub jej najbliższą.    Lektura wyżej przedstawionej ustawy, jak i informacje dostarczane do mego biura poselskiego przez osoby poszkodowane, zmusza mnie do zadania paru pytań. Otóż:    1. Art. 7 ust. 1 odsyła do art. 17 § 1 pkt 4, 5, 8, 10 i 11 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego, czyli do przyczyn odmowy wszczęcia postępowania karnego. Czy katalog sprawców nie jest zbyt wąski? Co z osobami, które padły ofiarą niewykrytego przez policję, a tym samym niepostawionego w stan oskarżenia napastnika?    2. Art. 3 stwierdza, że kompensata może być przyznana w kwocie pokrywającej wyłącznie a) utracone zarobki lub inne środki utrzymania, b) koszty leczenia, c) koszty pogrzebu. Czyli tym samym wyeliminowano osoby małoletnie, gdyż one ani nie pracują, ani same się nie utrzymują. Czy pod pojęciem ˝utracone zarobki lub inne środki utrzymania˝ można zakwalifikować utracone zarobki rodziców bądź opiekunów sprawujących opiekę nad poszkodowanym małoletnim?    Z poważaniem    Poseł Monika Ryniak    Kraków, dnia 24 stycznia 2006 r.