Debaty sejmoweIX Kadencja

Interpelacja w sprawie dowodów własności pojazdów przedkładanych przy rejestracji

   Szanowny Panie Ministrze! Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. nr 133, poz. 1123 ze zm.) w § 4 określa, jakie dokumenty winny zostać przedstawione na dowód własności pojazdu przy jego rejestracji. Ust. 2a tego przepisu stanowi, że jeżeli zbywcą pojazdu, o którym mowa w ust. 2, jest przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie obrotu pojazdami, jako dowód własności potwierdzający nabycie prawa własności przez tego zbywcę dopuszcza się uwierzytelnioną notarialnie kopię tego dowodu.    Ta regulacja sugeruje, że w innych przypadkach nie można przedstawić notarialnie poświadczonej kopii dokumentu (dowodu własności), lecz wyłącznie jego oryginał. Jest to sprzeczne z ustawą z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 369, z późn. zm.), która ustanawia notariusza osobą zaufania publicznego, daje mu prawo posługiwania się pieczęcią urzędową. Notariusz dokonuje m.in. poświadczeń zgodności odpisu (kopii) dokumentu z oryginałem. Dzięki urzędowemu poświadczeniu notariusza moc dowodowa kopii jest równa oryginałowi. Ograniczenie prawa posługiwania się poświadczoną kopią dokumentu narusza przepisy o ustroju notariatu i utrudnia obywatelom załatwienie spraw. Strony transakcji z różnych względów mogą nie dysponować oryginałem dokumentu, mają prawo korzystać z notarialnie poświadczonych kopii.    Z niezrozumiałych względów przedmiotowy przepis rozporządzenia wyróżnia przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie obrotu pojazdami. Ograniczenie krajowe prowadzi do sprzeczności z przepisami Unii Europejskiej, które zabraniają dyskryminacji przedsiębiorców z innych krajów UE.    Wspomniane wyżej rozporządzenie wydane zostało na podstawie art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2005 r., nr 108, poz. 908 ze zm.). Ustawa nakazała ministrowi określić warunki i tryb rejestracji pojazdów oraz wzory dowodu rejestracyjnego, pozwolenia czasowego, nalepki kontrolnej, tablic rejestracyjnych oraz innych tablic, cech identyfikacyjnych i oznaczeń, w które zaopatruje się pojazd, a także ich opis. Określanie, które podmioty mogą posługiwać się kopiami notarialnymi dokumentów, a które nie, wykracza poza zakres delegacji do wydania rozporządzenia. Ponadto prowadzi do sprzeczności z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego o dowodach. Zgodnie z art. 75 § 1 K.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Prawo o ruchu drogowym nie daje ministrowi kompetencji do wprowadzenia odstępstw od przepisów K.p.a.    W związku z powyższym proszę Pana Ministra o odpowiedzi na poniższe pytania:    1. Jaki był powód zróżnicowania podmiotów zgłaszających pojazdy do rejestracji w zakresie możliwości przedłożenia notarialnie poświadczonego odpisu dowodu własności?    2. Jakie przesłanki przemawiają za ograniczeniem możliwości posługiwania się notarialnie poświadczonymi kopiami dowodów własności przy rejestrowaniu pojazdu?    3. Czy przedmiotowe rozporządzenie w omawianym zakresie nie wychodzi poza delegację ustawową?    4. Czy ograniczenie możliwości przedkładania notarialnie poświadczonych kopii dokumentów nie jest sprzeczne z prawem o notariacie i kodeksem postępowania administracyjnego?    5. Czy zawarte w § 4 ust. 2a rozporządzenia zawężenie do przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie narusza przepisów Unii Europejskiej poprzez różne traktowanie przedsiębiorców?    Z poważaniem    Poseł Jerzy Budnik    Wejherowo, dnia 9 stycznia 2006 r.